Ümit uit Izmir is nog maar tien jaar oud als hij van zijn vader op saz-les moet. Dat hoort nu eenmaal bij de Turkse cultuur. Hij kent het instrument al zijn jonge leven lang maar staat niet te trappelen om het zelf te leren bespelen. Maar Ümit blijkt een snelle leerling en de saz doet ook bij hem zijn betoverende werk: Ümit raakt in de ban, hij gaat van het instrument houden. Hij ervaart dat vooral de combinatie van saz-spelen en zingen hem in een soort trance brengt. Hoe heerlijk!
Dat speciale gevoel laat hem niet meer los; Ümit besluit dan ook zich op het conservatorium verder in het instrument te verdiepen. De liefde brengt hem daarna naar Nederland en om ook hier als docent/musicus voet aan de grond te krijgen, doorloopt hij de HBO-opleiding Wereldmuziek bij Codarts in Rotterdam. Bij verschillende culturele instellingen geeft hij saz-lessen aan kinderen en volwassenen en speelt daarnaast geregeld in zijn eigen band: het Seyyah Ensemble.
Deze twee gespecialiseerde opleidingen plus de lange praktijkervaring maken Ümit tot een top-docent. Eentje met veel geduld ook. Zeker bij kinderen is dat van groot belang, zegt hij. Soms is de concentratie even weg, heel normaal bij die jonkies. Gewoon even in meegaan en daarna gaan ze weer als een speer. Ümit prijs zichzelf dolgelukkig dat hij zijn gezin kan onderhouden met werk dat hij het allerliefste doet: lesgeven op een instrument dat je in vervoering brengt.